SLACHTOFFERS en DADERS 

Ik heb een aantal traumatische ervaringen. Hoe kan ik mijn traumatisch verleden een plek geven?

 Op deze vraag zal ik voorlopig antwoord geven op het niveau van het geloof in concepten als verleden/ heden/ toekomst. In wezen bestaat namelijk een traumatisch verleden niet. Je lichaam reageert volstrekt natuurlijk op ingrijpende gebeurtenissen die in jouw leven kunnen plaatsvinden. Al je verzet daartegen voedt je ‘ik’gedachte.

 Een ‘traumatisch verleden’ is een bedacht concept om jouw ingebeelde lijden te rechtvaardigen. Dit ingebeelde lijden komt voort uit verzet tegen de natuurlijke reacties van je lichaam.

Als je je verzet tegen de natuurlijke reacties van je lichaam is jouw verzet eigenlijk ook weer een natuurlijke reactie. Daarom heeft het geen zin jezelf de opdracht te geven je verzet te laten varen. Je verzet je dan tegen verzet en dat schiet niet op.

Dus daarom eerst dit: je kunt je verleden een plek geven als je je verleden aanvaardt zoals jij die opgevat hebt. Jouw verleden zijn herinneringen die altijd in het NU plaatsvinden. Als deze herinneringen voortdurend jouw aandacht opeisen ( doordat je ze bijvoorbeeld wegduwt en je ze niet kunt verwerken) heb je ze nog niet begrepen en aanvaard. Onderzoek je emoties die jouw herinneringen oproepen en beleef ze voluit. Jouw herinneringen aan je traumatische ervaring blijven aandacht vragen zolang je je ertegen verzet.  Deel je verhaal met andere mensen. Jij ( Het Zelf) wil gezien, gehoord en geleefd worden.

 Een ernstig trauma kan een heel leven doorwerken, maar betekent niet dat er geen vreugde ervaren meer kan worden. Wees bewust van alle facetten van jouw trauma en ga er liefdevol mee om.

Als je verleden nog onduidelijk voor je is en je dit onrust geeft,  ga dan door tot op het bot om uit te zoeken wat je herinneringen zijn. Besef dat deze herinneringen zich altijd in het NU afspelen. Aandacht geven heet bewustwording. Deze bewustwording is 'uiteindelijk' jouw verhaal. En jouw verhaal is er altijd op gericht om zich bewust te worden als verhaal. Het doel van jouw verhaal ligt in het vinden van je natuurlijke zelfliefde en dat deze liefde altijd onvoorwaardelijke is. Daarom wil jouw verhaal gelezen worden. Door jou.’

 Bewustwording

Maar hoe dóe je dat, die bewustwording?   

Bewustwording verwijst naar her- inneren. Herinneren is een ander werkwoord voor bewustworden en gebeurt altijd spontaan. Dit her-inneren is een bewustwording die plaatsvindt in jouw verhaal zelf. Dat wil zeggen: Jouw verhaal ( dat is jouw ego met alle toeters en bellen) verschijnt in het grote (concept) Bewustzijn. Dit concept is gebaseerd op de visie dat verhalen vergankelijk zijn en het grote (concept) Bewustzijn onvergankelijk. Het vergankelijke verschijnt dus IN Bewustzijn.

Veel mensen geloven dat ze dit grote (concept) Bewustzijn moeten vinden, niet beseffend dat je altijd al Bewustzijn bént. Dit zoeken resulteert dan  in het geloven van allerlei ideeën over Realisatie, Verlichting of Bevrijding, en zo blijf je nietsvermoedend slachtoffer van je eigen slaafsheid.

Bewustzijn zelf  kan niet van zichzelf bewust worden omdat het Bewustzijn IS.  Afscheiding van bewustzijn, in welke hoedanigheid dan ook, is niet mogelijk ! Het zien dat jouw verhaal verschijnt in concept Bewustzijn is een verzonnen mentale afscheiding. Iedere goeroe die beweert dat jij Bewustzijn bent, maar dat je het bent vergeten vervult jouw behoefte naar één of andere zoektocht die dus altijd illusionair zal zijn.

Daarom is in eerste instantie jouw enige opdracht je eigen illusionaire verhaal te lezen. En eigenlijk gebeurt er al niets anders dan dat.

Anne Vogy