Deze site is uitgegeven als boek vanaf september 2016! 

Het boek De Verlichte Borderliner kun je bestellen bij uitgeverij Rinus van Warven. Zie: 

http://uitgeverijvanwarven.nl/de-verlichte-borderliner/

 

De Verlichte Borderliner

De titel van dit verhaal is een paradox, een schijnbare tegenstelling. "verlicht" en "borderline" zijn  concepten die in het leven geroepen zijn om je geloof in je identiteit te bevestigen. Je identiteit waaraan je denken zich hoopvol vastklampt om nog meer vermeend lijden op te roepen.

Ooit kreeg ik de diagnose 'borderline'. Eigenlijk heeft deze diagnose mij nooit echt beziggehouden, totdat ik merkte dat mensen in mijn omgeving aardiger tegen mij deden nadat zij gehoord hadden dat ik een borderliner zou zijn. Toen dacht ik: toch wel handig, zo'n diagnose. Men hoeft maar op internet te googelen en men begrijpt mij. In de tijd dat ik de diagnose kreeg was er nog niet zoveel over bekend. Borderline betekende letterlijk: grensgeval en werd vroeger gebruikt voor mensen niet goed geplaatst konden worden onder termen als neurotisch of psychotisch.

Het plaatje 'borderline' bracht in eerste instantie verlichting doordat ik mijzelf kon plaatsen en herkennen in een aantal zogeheten borderlinekenmerken. Maar een niet onbelangrijk kenmerk voor  borderliners is de niet aflatende zoektocht naar zijn identiteit en de zin van zijn bestaan.

 

Het is deze Zoektocht waarin het Gezochte de zoektocht zelf blijkt te zijn. De zoektocht naar je identiteit zal nooit volbracht kunnen worden. Je identiteit is een zelfbedachte constructie met geen enkele kern. De meeste mensen, maar vooral borderliners, zullen bij deze opmerking hevig tegenspartelen omdat ze nu juist zo wanhopig zoekende zijn naar hun identiteit.  Zij willen niets liever dan zich vastklampen aan hun felbegeerde identiteit, die toch al zoveel ogenschijnlijk leed heeft moeten dragen. Een identiteit die niet bestaat. En waar je je dus per definitie niet van kan bevrijden.

Een ziekte als  'borderline' bekijk ik vanuit de visie dat deze 'aandoening' een concept is waaraan je je  alweer vast kunt klampen als nieuwe identiteit. En ik beweer dat die nou juist niet bestaat. Maar goed, wat heb je daar in vredesnaam aan in het dagelijks leven? Als je problemen ervaart met je  identiteit is het soms handig er een etiketje er op te kunnen plakken. Tenslotte bestaat voor zowat alles wel één of andere medicatie of therapie zodat je te behandelen bent omdat je omgeving of jijzelf jou niet voor 'heel' aanziet.

Om te ervaren dat jij altijd al heel bent, is het belangrijk dat je je identiteit volledig in kaart gaat brengen. Het idee dat je je ego of identiteit los zou moeten laten zodat je dan bevrijd wordt,  is gebaseerd op ontkenning en angst. Bovendien is het gewoon niet waar. Er valt niets los te laten als je altijd al bent wie je bent. Het gaat ook niet om loslaten, het gaat om ONTspanning. Om bewust te kunnen ontspannen zul je je eerst bewust moeten zijn wat de spanning dan precies is: En dat is je geloof in je identiteit.

Ik vind het belangrijk dat je begrijpt  dat die identiteit alleen ontspannen of echt doorzien kan worden als die identiteit werkelijk door jou erkend wordt. Borderliners zijn vaak mensen die worstelen met hun identiteit omdat zij aan de ene kant (onbewust) ervaren dat zij hun emoties en gevoelens graag zouden willen beheersen of zelfs willen ontkennen, aan de andere kant worstelen zij met hun sterk aangeboren gevoel voor de natuurlijke staat: een leegte. Deze leegte wordt als angstaanjagend ervaren, omdat die leegte niet begrepen wordt. Een borderliner zoekt vervulling van die leegte en kan deze vervulling niet vinden omdat hij meestal zijn gevoelens onder controle wil houden. Pas als gevoelens en emoties voor waar aangenomen worden en totaal beleefd en aanvaard worden, wordt de werkelijke leegte waarin dit alles plaatsvindt in het juiste perspectief gezien. Dan kan gezien worden dat in werkelijkheid die identiteit een droom is. Een prachtige droom met oneindig veel mogelijkheden.

Eigenlijk klopt het niet helemaal wat ik hierboven beweer. Ik zeg dat ik het belangrijk vind dat die identiteit die in feite gedroomd wordt, zichzelf pas kan doorzien als die identiteit erkend wordt. Dat laatste, dat erkennen, vind ik op dit niveau belangrijk al is het beslist geen voorwaarde. Identiteit kan altijd elk moment doorzien worden, want het idee dat er op welk niveau dan ook voorwaarden verbonden zijn aan 'realisatie' of 'verlichting' , is klinkklare onzin. Je bent toch gewoon al wie je bent, hoe dan ook.

Een diepgaand zelfonderzoek kan antwoord geven op je zoektocht. De zoektocht is immers gericht op jezelf. Dit zelfonderzoek kan in eerste instantie gebaseerd zijn op het onder ogen komen van opgekropt verdriet, pijn en woede. Dat is in de meeste gevallen al een hele zware klus en kan een leven lang duren.Veel mensen vinden uiteindelijk een manier om hun trauma’s een plekje te geven en zijn gelukkig in staat om ook weer vreugde ervaren.

Maar niet minder makkelijk is de bewustwording van je manier van denken. Het naar binnen kijken en zien hoe je leeft op je (voor)oordelen, je ontkenningen en je afwijzingen en bovenal op je geloof in concepten, kan best heel lastig zijn. Alleen mensen die echt voor de ultieme waarheid gaan durven dit aan. En jij natuurlijk ! Dit kan een lang proces zijn, maar soms kan diep inzicht in je functioneren in één klap toeslaan. Sterker, in wezen draag je dit inzicht van nature al mee. Veel mensen die al jaren zoeken naar ‘het zelf’ ontkennen doodleuk hun eigen inzicht!

Word bewust van alles wat er in je leeft. Je hoeft alleen maar te kijken naar jezelf. Als je dat op elk moment van de dag lukt, terwijl je gewoon je dagelijkse dingen doet, dan ben je volledig tijdloos aanwezig. Dit is eigenlijk de meditatie en de essentie van het leven. En het antwoord op de zin van het bestaan: tijdloos aanwezig zijn. Ik bezit niets; geen droom, geen illusie, geen zelf en ook geen weten.

En daarover gaat deze site. Ik heb het  speciaal geschreven voor mensen die denken te lijden aan een psychiatrische ziekte, maar ook voor mensen die zoekende zijn naar de ultieme waarheid rondom de vraag: ‘wie ben ik’. Dit boek is een uitnodiging om een nieuw standpunt in te nemen bij vinden van het antwoord op deze vraag.

Anne Vogy