Advaita Vedanta en psychiatrie

 

De valkuil

Als je lijdt aan schizofrenie of andere psychiatrische aandoeningen kan de ene werkelijkheid de andere overlappen. Welke werkelijkheid is dan de ware? In feite sluit die ene waarheid nooit een andere uit: elke waarneming is net zo waar. De werkelijkheid met de grootst gemene deler wordt gezien als dé realiteit. Die realiteit kan nogal verschillen van je eigen innerlijke werkelijkheid.Dat hoeft geen probleem te zijn, zolang je jezelf of een ander daar niet mee beschadigt. Je kunt er echter altijd op vertrouwen dat een werkelijkheid waarbij je veel angst ervaart, niet het juiste standpunt inneemt ! Je kunt er voor kiezen deze angstige werkelijkheid niet meer te geloven. Angstige ervaringen komen en gaan, zij zijn aan verandering onderhevig. Dát waar deze ervaringen in plaatsvinden, het Bewustzijn, is leeg en vrij. ( NB.een keuze maken tot geloof of niet- geloof is in werkelijkheid geen keuze, maar een training van je geest om je aandacht te verleggen.)

Heb je een ervaring waarbij je uitzinnig bent van vreugde: geniet ervan. Ook dit zal voorbij gaan. Dát waarin deze ervaring heeft plaatsgevonden, het Bewustzijn, is leeg en vrij. De valkuil is dat je gelooft wat je waarneemt en er betekenis aan gaat geven. (bijv. “Ik zie voortekenen, dus heb ik de macht....”) De uitgang is dat je je traint in de bewustwording hiervan.

Aandacht voor een gezond en uitgerust lichaam is van groot belang. Structuur en een nuchter standpunt is de basis: opstaan, ontbijten, werken, eten en slapen. Spirituele ervaringen kunnen je dusdanig uit balans brengen als je nog niet ziet hoe en op welke manier je getraumatiseerd bent. Daarom is het niet altijd goed om te zoeken naar spirituele ervaringen en voortdurend te mediteren. Pas als een gezonde stevige ego rijp genoeg is kan hij zichzelf werkelijk doorzien en daarin ook blijven. Een getraumiseerd of ziek ego kan doorzien dat het zichzelf droomt, maar deze staat van inzicht is meestal niet blijvend en kan chaos en angst oproepen.

Daarom blijft de vraag: Is het nodig een stabiele persoonlijkheid te hebben om te komen tot het doorzien van Het Zelf ?

Ik zeg ja, al lieg ik dan wel een klein beetje. Omdat je het Bewustzijn zelf bent ( er is eigenlijk geen scheiding tussen jou en Bewustzijn) is alle kennis voorhanden. De valkuil is echter dat een getraumatiseerde persoonlijkheid door kan slaan naar een plotseling opkomende paniek en angst omdat je persoonlijkheid zich opnieuw bedreigd voelt. Als je Het Zelf namelijk doorziet, verdwijnt je behoefte om ‘iemand’ te zijn en die ‘iemand’ hoeft zich dan ook niet meer te verdedigen. Een getraumatiseerd ‘iemand’ moet zichzelf verdedigen omdat het nog denkt dat het niet Heel is.

 

Anne Vogy